"Tuber" (En toda a entrada)

Gasterópodo, da orde dos neogasterópodos, de cuncha de cor clara con debuxos castaños nas espiras anchas e tuberculadas.

Avisador acústico que se basea na transformación de enerxía eléctrica ou mecánica en enerxía sonora e na amplificación desta nun tubo de forma.

Tubo de sección variable con superficies terminais de áreas diferentes que se destina a encaixar correctamente unha membrana vibrante de superficie pequena ao aire ambiente.

Trompeta medieval recta, moi longa e estreita.

1. Órgano, xeralmente subterráneo, que está constituído por un talo curto e engrosado cunha xema destinada a orixinar o talo aéreo ao darse as condicións adecuadas.

2. Engrosamento globuloso da base do pé nalgúns cogomelos.

3. Disco basal de fixación en forma de cúpula nalgunhas algas.

1. Protuberancia redondeada de certos órganos que lembra, pola súa forma, os bulbos vexetais.

2. Dilatación da base da aorta.

3. Porción nodosa que conecta diferentes nervios entre eles.

4. Cada unha das dúas expansións do nervio olfactivo.

5. Extremo central dun pelo ou cabelo.

6. ...

1. Cavidade natural do terreo que se atopa xeralmente en relevos cársticos.

2. Representantes da humanidade primitiva.

Cavidade ou escavación situada dentro dun parénquima, especialmente o pulmón, que aparece xeralmente no curso dunha tuberculose.

1. Ulceración con tendencia a estenderse e a destruír os tecidos veciños.

2. Lesión inicial dalgunhas enfermidades venéreas.

3. Enfermidade venérea causada por Haemophylus ducreyi.

4. Lesión tuberculosa primitiva do pulmón.

5. Chancro da sífilis que aparece polo xeral na mucosa xenital.

Enfermidade que afecta ao tronco e ás pólas de diversas árbores causada por distintas especies de fungos.

Convivencia entre dúas ou máis persoas, xeralmente considerada ilícita.

Entendemento entre dúas ou máis persoas, habitualmente en prexuízo doutra, ou asociación de intereses ilícitos.

Unión sexual entre escravos ou entre individuos libres e escravos, que non tiña o rango de matrimonio segundo o dereito romano.

Conxunto dos cornos dun animal.

Protuberancia que presentan na cabeza algúns animais.

corno.

Instrumento aerófono construído coa cuncha dunha caracola ou cun corno dun animal.

Protuberancia que presentan algúns animais na cabeza, e que pode variar desde unha sinxela prominencia ata presentar complexas ramificacións ou forma de hélices.

Substancia da capa exterior dos cornos coa que se fabrican determinados obxectos.

1. Calquera cousa que, pola súa forma cónica, ten semellanza cun corno de animal.

2. Formación da substancia gris da medula espiñal que, nunha sección transversal, ten forma de media lúa.

Avultamento producido por un golpe, especialmente na fronte.

Gasterópodo que presenta a cuncha de cor clara con debuxos castaños nas espiras anchas e tuberculadas.

Instrumento de vento que consiste nun corno dun animal.

1. Lado ou extremo dereito ou esquerdo dunha cousa.

2. ...