"Togo" (En toda a entrada)

Acción e efecto de disimular.

Actitude da persoa que disimula.

Habilidade ou artimañas coas que se logra disimular algo.

1. Peza, xeralmente en forma de barra, que nun mecanismo adoita xirar ou sobre a que xira ese mecanismo, e que ao mesmo tempo soporta esforzos, principalmente de flexión e eventualmente de torsión.

2. Conxunto das rodas dun vehículo e da peza transversal que as une, que soporta, na dirección lonxitudinal do vehículo, unha parte da carga para transmitila ao firme.

3. Eixe unido mecanicamente ao eixe motor mediante bielas de encaixe ou engrenaxes, propio do ferrocarril.

1. Recta ou liña imaxinaria sobre a que xira un corpo ou se desenvolve un sistema.

2. Liña ideal dun órgano ou doutra estrutura anatómica, arredor da que se dispoñen as súas partes constitutivas.

3. Liña que parte do ápice dun gasterópodo, ao redor da que xira a espiral da cuncha.

4. Liña imaxinaria, trazada a través dos polos dun corpo celeste, ao redor da que xira ese corpo.

5. Diámetro que une os dous polos da Terra.

6. ...

Acción de elevar ou de elevarse.

Parte máis alta dunha cousa con respecto ao que a circunda.

Técnica coreográfica introducida no ballet no s XVIII que consiste na creación dun efecto de ingravidez por medio de saltos e doutros movementos complementarios.

Parte da acción do salto de altura que se inicia cando o atleta perde o contacto co chan. OBS: Tamén se denomina voo.

Movemento lento dos membros superiores ou inferiores, que en ximnasia, se separan do eixe principal para poder colocarse de fronte ou de costado sobre o nivel da articulación correspondente.

Proxección ortogonal dunha figura ou dun corpo sobre o plano vertical dun sistema de dous planos, onde o outro é horizontal.

1. Xesto que consiste en presentar unha ofrenda á divindade.

2. Xesto que na misa romana consiste en amosar a hostia e o cáliz para a veneración dos asistentes.

3. Parte da misa en que se leva a cabo esta acción.

...

Maneira de ser, de estar ou de atoparse nun momento dado, alguén ou algo.

1. Maneira de ser, de presentarse ou de existir un sistema material. O estado dun sistema defínese por un número determinado de magnitudes físicas expresables cuantitativamente, chamadas variables ou funcións de estado.

2. Expresión analítica implícita que relaciona as propiedades físicas, a presión, o volume específico e o tempo.

3. Estado dun sistema material segundo o grao de cohesión das moléculas que o forman. Segundo o estado de agregación, un sistema material pódese presentar en forma sólida, líquida e gasosa.

1. Período dunha enfermidade no que os síntomas permanecen aproximadamente iguais.

2. Estado caracterizado pola perda transitoria da consciencia e o mantemento da capacidade para efectuar involuntariamente accións que logo non se lembran.

1. Entidade estable e permanente de carácter soberano, asentada sobre un territorio delimitado, habitada por unha determinada poboación e dotada dun poder político e xurídico institucionalizado. De acordo coa súa estrutura o estado unitario concentra nun único goberno central todas as competencias, que afectan por igual a todo o territorio; o federal recoñece o gozo de competencias de modo exclusivo a certas entidades dentro do propio Estado que dispoñen de atribucións lexislativas, executivas e xudiciais propias. Pola forma de goberno, distínguense a monarquía e a república e os réximes parlamentarios e presidencialistas.

2. ...

Relativo ou pertencente ao pobo ewe ou á súa lingua.

Individuo pertencente ao pobo ewe.

Pobo africano estendido por Togo, Benin e Ghana.

Lingua kwa que se fala en Benin, Togo e Ghana.

Unidade monetaria de Burundi, Benin, Burkina Faso, Camerún, República Centroafricana, Chad, Comores, Congo, Costa de Marfil, Gabón, Guinea Ecuatorial, Lietchtenstein Madagascar, Mali, Níxer, Rwanda, Senegal, Suíza, Togo, Djibuti e as colonias francesas da Polinesia.

1. Unidade monetaria principal de Francia establecida formalmente en 1795 pola Convención Nacional, cunha equivalencia de 5 g de prata, que se empregou tamén como moeda de curso legal en Mónaco e Andorra. Foi substituído polo euro en 2002 e o seu cambio ofi  cial co euro fixouse en 6,5595.

2. Moeda francesa de ouro, cuñada por primeira vez en 1360, cun peso arredor de 4 g e o valor dunha libra tornesa.

3. Moeda francesa de prata creada por Enrique III en 1575, cun peso de 12 a 14 g e o valor dunha libra tornesa.

4. alor monetario establecido a finais do s XVIII equivalente a unha libra tornesa, cuxa diminución orixinou o franco francés.

5. Unidade monetaria de Bélxica desde 1832. Foi substituído polo euro en 2002.

6. Unidade monetaria de Luxemburgo. Foi substituído polo euro en 2002.

Arma ofensiva que consiste nunha hasta delgada, normalmente de madeira, á que se lle afía un dos extremos, ou se lle engade unha punta de ferro afiada, e unhas aletas no outro.

1. Calquera obxecto en forma de frecha.

2. Sinal semellante a unha frecha ou a unha cabeza de frecha, usado sobre todo para indicar unha dirección.

1. Obxecto que se alza formando punta.

2. Elemento arquitectónico, característico do gótico, que se trata dunha torre de forma cónica ou ben piramidal, coa base cadrada, hexagonal ou octogonal.

3. Altura dun arco ou dunha bóveda desde a liña de arranque ata a clave.

4. Tellado piramidal que está moi elevado respecto das dimensións das súas bases.

Ángulo que forma a liña que une os puntos das cordas dos perfís dunha á situada a un 25% do ángulo de ataque co plano de simetría do avión.

...