"Parla" (En toda a entrada)

1. Reunión de profesionais onde confrontan temas relativos ao seu ámbito laboral.

2. Celebración multitudinaria do catolicismo destinada a promover a devoción eucarística.

Asemblea lexislativa que conforma a cámara baixa do Parlamento dalgúns estados como España, onde se denomina Congreso de los Diputados.

Edificio en que se reúnen os deputados do Parlamento.

1. Asunto que presenta un problema ou unha dificultade que hai que resolver.

2. Elemento puntual do que hai que ocuparse.

Pregunta que hai que contestar.

Cada unha das exposicións que integran un curso ou as diversas partes dun tratado sistemático da escolástica.

Controversia formulada entre dous xuíces ou tribunais non subordinados entre si, promovida para determinar quen dos dous ten a competencia para coñecer un preito.

Proposta que lle presentan os gobernos ao xefe de Estado ou aos parlamentos para comprobar o grao de confianza que merecen.

Problema político que afecta á continuidade dun ministerio.

1. Asunto que debe resolverse con anterioridade á cuestión principal no proceso penal e que impide a pronunciación dunha decisión ou resolución.

2. ...

Representante das irmandades locais nas Xuntas de Irmandade establecidas tras a Revolta Irmandiña. Cada deputado era elixido polos seus compañeiros de institución e tiña a misión de transmitir as súas queixas e peticións nas Xuntas.

Persoa nomeada por un corpo para que exerza a súa representación exclusivamente nun foro determinado.

Representante elixido por sufraxio directo para formar parte da cámara única ou, nos parlamentos bicamerais, da de orixe popular.

Membro do parlamento dunha comunidade autónoma, elixido por sufraxio universal, libre, directo e secreto para un mandato de catro anos.

Representante no parlamento elixido por unha circunscrición territorial coa que non mantén máis vinculacións ca as do propio proceso electoral.

Membro dunha deputación de comercio. O cargo foi creado por un decreto do rei Carlos III en 1773 para exercer as funcións de consulados de mar nas cidades que non os tiñan.

Cargo municipal elixido por sufraxio popular para atender os asuntos relativos ao comunal.

Persoa elixida por unha cidade ou vila con voto en Cortes, que servía na deputación xeral dos reinos hispánicos.

Membro da sala de millóns, cámara que exerceu as funcións das antigas cortes castelás, durante os ss XVIII e XIX.

Membro do Congreso de los Diputados, elixido por sufraxio universal, libre, directo e secreto.

...

Acción de disolver ou disolverse.

1. Proceso polo que unha substancia, o soluto, se dispersa noutra substancia, o disolvente, e orixina un sistema homoxéneo en canto á súa composición molecular.

2. Enerxía que se libera cando un mol dunha substancia se disolve totalmente nun determinado volume de disolvente.

solución.

1. Acto xurídico que abre o proceso de liquidación dunha sociedade.

2. Ruptura, por calquera das causas legais, do vínculo matrimonial validamente celebrado.

Procedemento, efectuado baixo a forma de decreto, mediante o que o poder executivo acurta o período de mandato lexislativo do Parlamento e fixa a data de novas eleccións.

1. Que é dúas veces maior en número ou intensidade.

2. Que contén dúas veces a medida normal.

3. Que ten capacidade para dúas persoas.

1. Que está formado por dúas cousas iguais ou da mesma especie.

2. Aplícase á ficha, no xogo do dominó, que ten o mesmo número de puntos en cada un dos lados en que se divide o anverso. Tm s m.

3. Aplícase ao composto, ao sal, ao óxido ou ao hidróxido, que se compoñen de dous metais ou radicais diferentes.

4. Característica da linguaxe humana de dividirse en unidades cada vez máis elementais.

5. Formato publicitario que se emprega en medios impresos que consiste na utilización de dúas páxinas consecutivas para anunciar un determinado produto ou servizo.

...

Banco con respaldo e capacidade para varias persoas.

1. Asento que ocupan os deputados e senadores nas cámaras lexislativas.

2. Posto de parlamentario.

Féretro común, en forma de caixa longa, que leva incorporadas dúas varas na parte dianteira e dúas na traseira para poder transportar a ombreiros, cara ao cemiterio, os defuntos.

Maneira de ser, de estar ou de atoparse nun momento dado, alguén ou algo.

1. Maneira de ser, de presentarse ou de existir un sistema material. O estado dun sistema defínese por un número determinado de magnitudes físicas expresables cuantitativamente, chamadas variables ou funcións de estado.

2. Expresión analítica implícita que relaciona as propiedades físicas, a presión, o volume específico e o tempo.

3. Estado dun sistema material segundo o grao de cohesión das moléculas que o forman. Segundo o estado de agregación, un sistema material pódese presentar en forma sólida, líquida e gasosa.

1. Período dunha enfermidade no que os síntomas permanecen aproximadamente iguais.

2. Estado caracterizado pola perda transitoria da consciencia e o mantemento da capacidade para efectuar involuntariamente accións que logo non se lembran.

1. Entidade estable e permanente de carácter soberano, asentada sobre un territorio delimitado, habitada por unha determinada poboación e dotada dun poder político e xurídico institucionalizado. De acordo coa súa estrutura o estado unitario concentra nun único goberno central todas as competencias, que afectan por igual a todo o territorio; o federal recoñece o gozo de competencias de modo exclusivo a certas entidades dentro do propio Estado que dispoñen de atribucións lexislativas, executivas e xudiciais propias. Pola forma de goberno, distínguense a monarquía e a república e os réximes parlamentarios e presidencialistas.

2. ...