"Ife" (En toda a entrada)

Botar as plantas e as árbores gromos.

Saír un líquido dun lugar.

Manifestarse algo, especialmente de súpeto ou de xeito inesperado.

Repartir de forma organizada as tropas en distintos lugares.

Distribuír a tropa en cuarteis. 

Distribuír e aloxar as tropas en diferentes puntos habitados do territorio.

Acción e efecto de acceder.

Lugar ou paso empregado para entrar nun sitio.

Ataque físico ou moral que se manifesta repentinamente.

Acontecemento imprevisto que vén romper o curso regular das cousas.

Acontecemento fortuíto ou imprevisto do que resulta un dano.

Carácter non esencial nin necesario dun ser, que pode subsistir fóra del e que pode estar ou non sen que troque a natureza do ser.

Ataque apopléctico.

Cada un dos signos que modifican unha nota cando se coloca diante dela.

Inflexión que sofre unha palabra para expresar as diferentes categorías gramaticais.

Patoloxía que dá lugar a unha alteración súpeta da irrigación do encéfalo.

Alteracións na disposición normal dos elementos do terreo.

Efecto producido pola actividade dunha cousa sobre outra.

Actividade que se produce ao realizar algo.

Acto de outorgar o obxecto do documento segundo o desexo do peticionario.

Feito de armas, especialmente, combate entre forzas pouco numerosas.

1. Facultade para esixir aos órganos xudiciais do estado que diten resolución sobre un conflito ou sobre unha petición mediante proceso.

2. Acción civil ou penal incoada polo xuíz ou tribunal por ministerio da lei, a iniciativa do ministerio fiscal ou a iniciativa propia.

  Cada unha das partes en que debe estar representado obrigatoriamente o capital das sociedades anónimas e das comanditarias por acción.

1. Manifestación dunha capacidade activa, contraposta á paixón, ou dunha función ou capacidade física do home, por oposición á idea ou pensamento.

2. ...

Conxunto de todas as modalidades fónicas da linguaxe, é dicir, a intensidade, o ton, a cantidade ou duración e o timbre dos sons.

1. Indicación que establece o contraste acentual empregando como procedemento positivo a maior intensidade da sílaba acentuada.

2. Signo escrito sobre unha vogal que pode marcar o acento de intensidade ou o timbre aberto ou pechado, ou para distinguir unha palabra doutra coa mesma grafía pero con significado diferente.

3. Elemento articulatorio mediante o que se destaca unha sílaba que petence a unha palabra.

4. Elemento que establece o contraste acentual empregando como procedemento positivo a maior lonxitude da sílaba acentuada.

Conxunto de particulares inflexións que caracterizan a pronuncia propia dos habitantes dun país, rexión ou lugar.

Argumento de intensidade dado a unha nota en relación ás outras para marcar o compás.

Elemento constitutivo do verso que este, para ser harmonioso, leva en determinadas sílabas.

acentuar.

Que predomina sobre outros aspectos ou compoñentes dunha cousa.

Que se manifesta máis claramente.

Acción e efecto de aceptar.

Manifestación da vontade pola que se asumen certas obrigas.

Afección reiterada de escasa gravidade que se manifesta, xeralmente, co avance da idade.

1. Característica propia dunha persoa que se pode manifestar como defecto ou mesmo vicio.

2. Ese defecto ou vicio.

Escusa ou imputación inventada e falsa con que se quere evitar a responsabilidade.