"FERE" (En toda a entrada)

Conxunto de todas as modalidades fónicas da linguaxe, é dicir, a intensidade, o ton, a cantidade ou duración e o timbre dos sons.

1. Indicación que establece o contraste acentual empregando como procedemento positivo a maior intensidade da sílaba acentuada.

2. Signo escrito sobre unha vogal que pode marcar o acento de intensidade ou o timbre aberto ou pechado, ou para distinguir unha palabra doutra coa mesma grafía pero con significado diferente.

3. Elemento articulatorio mediante o que se destaca unha sílaba que petence a unha palabra.

4. Elemento que establece o contraste acentual empregando como procedemento positivo a maior lonxitude da sílaba acentuada.

Conxunto de particulares inflexións que caracterizan a pronuncia propia dos habitantes dun país, rexión ou lugar.

Argumento de intensidade dado a unha nota en relación ás outras para marcar o compás.

Elemento constitutivo do verso que este, para ser harmonioso, leva en determinadas sílabas.

Acostumar un ser orgánico a unhas condicións ambientais diferentes das de orixe.

Adaptarse a un clima ou ambiente determinado, diferente do natural.

Afacerse gradualmente a unha circunstancia ou ambiente distinto ao habitual.

Adaptación a un lugar ou a un espazo buscando comodidade.

Forma de asimilación fonética pola que un fonema se adapta parcialmente ás características articulatorias e acústicas doutro, sen perder os seus trazos distintivos.

Mecanismo que teñen os seres vivos para se adecuar a determinadas circunstancias ambientais.

Reflexo que provoca o cambio do foco do ollo para que a visión sexa nidia a diferentes distancias.

Que está de acordo con algo ou alguén.

Conxunto de dous ou máis sons diferentes que se combinan harmonicamente.

Resolución tomada por unha persoa ou colectividade.

Harmonía entre dúas ou máis persoas.

Facultade de lembrar ou traer á memoria un feito do pasado.

Idea que vén á memoria.

Decisión da administración pública adoptada preferentemente por un órgano colexiado.

Convenio entre estados para establecer unha regulación común sobre cuestións de interese mutuo.

Calidade de activo.

Conxunto de tarefas propias dunha persoa ou entidade e tamén cada unha delas.

Dilixencia ou eficacia no obrar.

1. Conxunto dos actos motores dun organismo.

2. Comportamento inapropiado producido por unha sobreexcitación que non pode ser liberada por unha vía habitual.

Conxunto de fenómenos psíquicos que tenden á acción.

Relación entre a fugacidade dunha substancia nun determinado estado e a súa fugacidade nun estado de referencia arbitraria.

Cociente entre a presión de vapor dun produto e a da auga.

Número de núcleos atómicos dunha substancia radioactiva que se desintegran por segundo.

...