"Etiopia" (En toda a entrada)

Carnívoro, da familia dos félidos, de gran tamaño, membros robustos e esbeltos e fortes zarpas. Presenta cabeza grande, orellas pequenas, cabeiros moi desenvolvidos e rabo delgado. A pel é de cor ocre, de tonalidade variable, e a crina máis escura. A femia é de menor tamaño, de pelaxe máis clara e non presenta guedellas. O león desenvolve costumes crepusculares, caza preto dos bebedoiros e aliméntase principalmente de animais herbívoros.

1. Tema iconográfico moi corrente desde a Antigüidade. Aparece na representación de cazarías e nas tumbas reais occidentais, aos pés das figuras xacentes dos reis como símbolo do poder.

2. Figura de león no tetramorfo que simboliza ao evanxelista Marcos, que ten a súa orixe na visión do profeta Ecequiel narrada no seu libro.

3. Figura heráldica que se representa coas gadoupas levantadas, a destra alta, a sinistra un pouco máis baixa. A súa posición habitual é a de rampante.

Símbolo da potencia do Reino de Xudá. Como título foi referido ao negus de Etiopia.

Carnívoro pinípedo da familia dos otáridos, de gran tamaño, que presenta corpo fusiforme e coas patas posteriores rematadas en aletas. Habitan no mar aberto formando manadas de moitos individuos e en época reprodutiva acércanse ás costas onde acaparan o maior número de femias formando haréns.

Relativo ou pertencente ás linguas nilo-saharianas.

Familia de linguas africanas faladas nunha área que abarca de Mali a Etiopia e de Exipto ao N de Tanzania. Comprenden os grupos koma, maba, sahariano (linguas saharianas), sudánico oriental, sudánico central (linguas sudánicas), kunama, berta, songhai e fur.

Relativo ou pertencente ao saho.

Lingua cuxita que se fala en Etiopia.

Relativo ou pertencente aos salomónidas.

Individuo da dinastía salomónida.

Dinastía dos negus de Etiopia, inaugurada por Yekumo Amlank (1270-1285), que defendía a súa descendencia do rei Salomón e da raíña de Saba, e que se coñece en Occidente co nome de dinastía salomónica.

1. Relativo ou pertencente ao Sudán, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Sudán.

1. Relativo ou pertencente á raza sudanesa.

2. Individuo de raza sudanesa.

3. Raza do grupo melanodermo, dolicocéfala, de talle elevado que vive en África occidental e central, desde o Sáhara ata o golfo de Guinea.

Conxunto de linguas que se falan desde o S de Exipto ao N de Tanzania e desde Etiopia e Kenya ata Chad. Son linguas sudanesas o kunama, o berta, o songhai e o fur.