"ERS" (En toda a entrada)
Amosando 10 resultados de 7543.
-
-
abandeirar.
-
Persoa que porta nas manifestacións a bandeira da institución á que pertence.
-
Soldado que porta a bandeira nunha batalla.
-
-
-
Rexistrar un buque baixo a bandeira dun estado.
-
Adornar con bandeiras.
-
Portar alguén a bandeira da colectividade que representa.
-
Asumir unha persoa o protagonismo na defensa dunha idea ou dunha causa.
-
-
-
abandonar.
-
Que o deixaron e non presenta interese para a persoa que executa a acción.
-
Que non mostra interese polo seu aspecto ou polas súas cousas.
-
Que quedou deshabitado.
-
-
-
Deixar desamparado algo ou a alguén.
-
Partir dun lugar.
-
Renunciar a algo.
-
Deixar en poder de alguén ou de algo.
-
Retirarse dun xogo ou dunha competición deportiva por incapacidade física ou por razóns alleas ao regulamento.
-
Non preocuparse do aseo persoal.
-
Entregarse sen reserva ás inclinacións naturais, a unha paixón ou a un vicio.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Tendencia dunha persoa ou dun grupo social a abandonar sen loita unha cousa que posúe ou que lle corresponde.
-
-
-
Utensilio que serve para dar aire e alviar a calor, formado por unha lámina rectangular de tea ou papel pegada por un dos lados a unha vara que fai de mango.
-
Utensilio, xeralmente feito de vergas entretecidas ou de palla, que serve para avivar o lume.
-
-
Gama ou serie de cousas diversas que comparten algunha característica común e entre as que hai que escoller.
-
Caixa de fondo amplo e sen buracos con bordo baixo que se emprega para aventar cereais.
-
Golpe ou refacho de vento.
-
cono de dexección.
-
-
-
Encher por completo de persoas ou cousas un espazo ou un lugar.
-
Calzar a estiba dun navío enchendo todos os seus ocos.
-
Conseguir que un lugar ou espazo estea completamente cheo.
-
Encherse completamente.
-
-
-
Alterar ou corromper a natureza propia de algo.
-
Alterar voluntariamente a composición orixinal dun produto ao mesturalo con outro.
-
Facer unha persoa algo impropio á súa orixe ou liñaxe.
-
Alterarse as calidades propias dunha persoa ou cousa.
-
-
-
Que abastece ou prové un establecemento ou lugar. Tm s.
-
Persoa que intermedia entre os centros de produción e os de consumo.
-
-
-
Acción e efecto de abastecer ou abastecerse.
-
Acción de fornecer de materias, mercadorías e produtos a unha poboación ou a calquera colectivo.
-
Avión que subministra combustible a outra aeronave durante o voo.
-
Lugar onde os órganos do exército entregan os abastecementos ás grandes unidades subordinadas.
-