"Doro" (En toda a entrada)

Estrutura das anxiospermas que porta os órganos da reprodución sexual e que está composta por catro verticilos: sépalos, pétalos, estames e carpelos.

Substancia que se forma na superficie dalgúns líquidos debido a un proceso de fermentación.

1. Parte mellor ou máis apreciada de algo.

2. Momento esplendoroso ou de excelsitude de algo ou alguén.

Parte exterior e máis apreciada das peles curtidas que admiten pulimento.

Expresión aduladora ou palabras afectuosas que se empregan para resaltar as calidades físicas ou morais de alguén.

Produto de repostaría propio do Entroido que se elabora con ovo, leite ou auga, fariña, sal e azucre.

Figura heráldica que representa a flor de lirio formada por un pétalo central erguido e dous curvos cara a fóra.

Flor de ouro coa que se premia, nos xogos florais, a mellor composición.

Que non ten olor.

Peza do baño onde se depositan os ouriños e os excrementos, provista dun sifón para evitar os malos olores.

Relativo ou pertencente aos libiofenicios.

Individuo do pobo libiofenicio.

Pobo mencionado por Diodoro, Éforo e Avieno que habitaba na costa mediterránea de Andalucía. Podía descender dos colonos fenicios e da poboación local, os bástulos.

Parasimpatomimético constituído por uns pos brancos e inodoros que se empregan en caso de íleo e para previr a atonía postoperatoria.

Análogo sintético da fisostigmina, inhibidor do encima colinesterase que se emprega no tratamento da atonía abdominal e na miastenia grave.

1. Elemento químico non metálico que pertence ao grupo VA da táboa periódica, de número atómico 7 e peso atómico 14,0067. É un gas incoloro, inodoro e insípido que forma parte da atmosfera das proteínas animais e vexetais e dun gran número de substancias orgánicas.

2. Líquido que se atopa en equilibrio co tetróxido de dinitróxeno e que se emprega nas cámaras de chumbo para a obtención do ácido sulfúrico.

3. Gas incoloro que se emprega na obtención do ácido nítrico e na branqueadura do raión. OBS: Tamén se denomina óxido de nitróxeno (II).

4. Parte do nitróxeno non proteico, agás o nitróxeno ureico.

5. óxido de 1dinitróxeno.

6. Gas de cor escura, que en estado líquido ou sólido se comporta como unha especie química definida mentres que en estado gasoso ten as características dunha mestura equimolecular de NO e NO 2 (vapores nitrosos). OBS: Tamén se denomina trióxido de dinitróxeno.

Proceso de fixación do nitróxeno do aire e a súa transformación en materia orgánica pola acción de determinados microorganismos.

Condición propia dos adultos en que a inxestión de nitróxeno de orixe proteica iguala a excreción.

Que pende no aire.

Xardín esplendoroso.