"Chu" (En toda a entrada)

Acción e efecto de aloxar ou aloxarse.

Lugar onde un está aloxado.

Pousada que a poboación civil estaba obrigada a proporcionar aos soldados en tempo de guerra.

1. Parte do soporte onde encaixa o anel exterior das chumaceiras de rodamento.

2. Cavidade practicada nunha peza susceptible de aloxar total ou parcialmente outra peza.

Relativo ou pertencente a Altai, aos altaicos ou ás súas linguas.

Individuo dun pobo turco que habita en Altai.

Pobo turco de Siberia que habita a oblast’ autónoma de Gorno-Altai (Rusia), de tipo mongólico. OBS: Tamén se denomina calmuco montañés ou calmuco branco.

Familia de linguas faladas en Asia Menor, Asia Central, Mongolia e Siberia, formada por tres grandes troncos: o turco, o mongol e o manchuriano.

Cisterna, depósito amplo e de pouca profundidade, tallado na rocha ou feito de obra, revestido por dentro de pedras e cuberto dunha bóveda, que serve para recoller a auga da chuvia.

Construcción para o almacenamento de auga. Da época castrexa consérvanse restos do alxibe do Castro de Elviña.

Embarcación destinada ao transporte de auga.

Barco destinado ao transporte de petróleo.

Que é da cor do ouro ou semellante.

Aplícase a unha persoa á que lle falta a cor.

Unha das cores que se distinguen no espectro solar, entre o laranxa e mais o verde. As lonxitudes de onda da luz amarela están comprendidas entre 5.700 e 5.970 Å.

1. Materia colorante amarela.

2. Colorante básico amarelo derivado da acridina que se empregou en medicina como bactericida.

3. Pigmento de cor entre verdosa e laranxa, obtido por tratamento dunha solución de sulfato ou cloruro de cadmio con sulfuro alcalino ou sulfuro de hidróxeno.

4. Pigmento obtido por combinación do cloruro de chumbo con óxido do mesmo metal.

5. Pigmento formado por hexanitrocobaltato (III) de potasio, moi resistente á luz e que se escurece mesturado coas lacas. Emprégase na técnica de acuarela.

6. Pigmento formado por antimoniato de chumbo que contén óxidos de cinc e bismuto, e que foi moi empregado en pintura artística.

7. ...

1. Parte do costado dun navío, cara á proa, por onde comeza a ser máis estreito.

2. Anchura do barco situada aproximadamente na oitava parte da súa eslora a partir da proa, medida sobre unha perpendicular.

3. er algo cunha marcación duns 45° (amura de estribor) ou duns 315° (amura de babor).

Cabo suxeito a cada un dos puños baixos das velas de cruz e que serven para amarralas ou modificar a súa posición.

Puño formado pola intersección do bordo superior e o bordo inferior da vela.

Que ten unha anchura considerable.

Que presenta unha grande extensión.

Que amosa satisfacción ou fachenda.

anchura.

Dimensión máis pequena das dúas que posúe unha figura plana calquera que forma ángulo recto coa máis grande ou longa.

Capacidade de transmisión de datos de xeito simultáneo a través dunha conexión entre aparatos electrónicos.

Distancia que existe entre as caras interiores das cabezas dos raís da vía.

Extensión en relación ao espazo.

Dimensión xeométrica que se opón á lonxitude.

Dimensión horizontal que se opón á altura.

Dimensión que se opón á lonxitude e á altura, nunha figura de tres dimensións.

Dimensión que se opón á lonxitude e á altura tomando en conta a perpendicular de quen a observa.

Medida dun obxecto en canto ao seu diámetro.

Ave da familia dos hirundínidos que pertencen aos xéneros Delichon, Hirundo, Ptyonoprogne e Riparia. Caracterízanse por ter ás estreitas, patas e peteiro curtos e cola gallada. Aliméntanse durante o voo de insectos e arácnidos. Son, na súa maioría, aves gregarias migratorias de orixe africana.

Ave da familia dos hirundínidos, coa parte superior negra azulada metálica; a inferior é branca, agás un colar negro, e a testa e a gorxa son rubias. Ten as patas e o peteiro negros, e a cola longa e negra, con pequenas pintas brancas, e as rectrices externas son moi longas.