"Algar" (En toda a entrada)

Mamífero carnívoro, da familia dos vivérridos, de cor gris con pintas escuras no corpo e aneis tamén escuros no rabo.

Substancia con forte cheiro que se extrae deste animal.

Perfume que se elabora con esta substancia.

1. Cada un dos signos usados para a representación sistemática de cantidades.

2. Signo de orixe árabe que representa os números no sistema decimal.

3. Signo que representa os números no sistema de numeración romana (I=1, V=5, X=10, L=50, C=100, D=500, M=1.000).

Procedemento de cálculo que consiste en cumprir unha serie de instrucións ordenadas e finitas que conducen á solución do problema.

Sucesión de divisións enteiras que conducen á determinación do máximo común divisor (mcd) de dous números enteiros.

Relativo ou pertencente ao Algarve ou aos seus habitantes.

Natural ou habitante do Algarve.

Aplícase aos compostos de arsénico nos que este é pentavalente.

Elemento de número atómico 33 e peso atómico 74,92, con propiedades metálicas e non metálicas. Pertence ao grupo V A da táboa periódica.

Ácido ortoarsénico que se emprega na obtención de materias colorantes orgánicas e os seus sales como insecticidas e na fabricación de vidro.

Composto de arsénico que se utiliza na fabricación do vidro e na obtención do arsénico e dos outros compostos arsenicais.

Pos moi tóxicos que se obteñen torrando a arsenopirita. Emprégase na industria do coiro e como pigmento e raticida. O mineral natural é o realgar.

Sólido que se emprega na fabricación de insecticidas e colorantes.

Sólido velenoso que se emprega como pigmento para pinturas e para a obtención de compostos de arsénico.

Líquido de aspecto oleoso que actúa como intermediario na obtención de derivados orgánicos.

Sólido velenoso que se emprega como pigmento, como axente redutor e en medicina.

Acción de cabalgar.

Incursión da cabalaría en territorio inimigo.

Andar ou montar sobre as costas dunha cabalaría. Tm v t.

Estar colocado sobre algo na mesma posición na que se está sobre un cabalo. Tm v t.

Embarcación lixeira de remos usada nas costas do Bósforo.

Embarcación de pesca de cabotaxe, de casco moi robusto e pouco calado, que arbora un pau ou dous ademais do bauprés, e é propia da zona do mar Mediterráneo Oriental.

Embarcación de pesca, de aproximadamente 12 m de lonxitude, que se usa na costa do Algarve.

Relativo ou pertencente aos cinetes.

Individuo do pobo prerromano dos cinetes.

Pobo prerromano establecido cara á metade do primeiro milenio a C, no SO da Península Ibérica, nas terras do Algarve e do Alentejo. Déronlle nome ás cidades de Conimbriga e Conistorgis. As fontes tardías chamáronos conis.