"compón" (Contén)

Persoa que coloca os ósos no seu sitio cando están dislocados.

Forma extraxudicial de solución dunha controversia. É unha forma de arbitraxe privada caracterizada por non gardar de xeito estrito os formalismos legais.

1. Arranxo provisional e mal feito entre varias persoas.

2. Solución inmoral.

Cantidade que se paga por algunhas bulas e licenzas sen prezo establecido.

Que forma parte da composición dalgunha cousa. Tm s, referido a cousa.

Aplícase a cada un dos elementos lingüísticos que entran nunha composición conforme a unhas regras de formación específicas. Tm s.

1. Cada un dos factores que compoñen un vector ou un tensor. Tm s.

2. Factores que definen as características dun vento, especialmente a dirección da que procede.

Elemento ou dispositivo destinado a formar parte dun circuíto electrónico.

Substancia que forma parte dunha mestura.

Formar un todo reunindo diversos elementos.

Ser, as persoas ou as cousas que se indican, os elementos que forman algunha cousa.

Formar alguén algo unindo varias cousas ou varias persoas.

Crear unha obra intelectual ou artística, especialmente musical ou literaria.

1. Arranxar algo que estaba estragado.

2. olver ao seu sitio un óso escordado.

Mediar nun asunto para poñer paz entre dúas ou máis persoas enfrontadas.

Preparar unha persoa con enfeites para causar boa impresón. Tm v pron.

Estar algo constituído por varias partes.

Facer que unha cousa deixe de funcionar ben.

Separar algunha cousa nos elementos que a compoñen.

Facer saír do seu sitio un óso.

Causar algo diarrea a alguén.

Alterar un corpo orgánico mediante un proceso de putrefacción.

Facer perder a serenidade.

Deixar de funcionar algo.

Ter diarrea.

Botarse a perder unha cousa ou alterarse a súa natureza.

Perder a serenidade por algo.