"Nete" (Contén)

Amosando 10 resultados de 22.

    1. Agulla pequena de metal, con cabeza redondeada nun dos seus extremos.

    2. Prendedor metálico que une dúas partes dunha prenda e se usa como adorno.

    3. Peza de metal empregada no mundo prerromano e romano como agulla ou prendedor para o pelo.

    4. Planta herbácea perenne, da familia das valerianáceas, de flores coa corola de cinco pétalos soldados nun tubo rematado nun alfinete inferior.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Almofadiña que serve para perforar con alfinetes.

    2. Caixa pequena que serve para gardar alfinetes.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Casco medieval de forma ovoide que no s XIII se levaba debaixo do grande helmo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Nobre de rango inmediatamente inferior ao barón en Reino Unido, que leva consigo o uso do apelativo sir.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Cada unha das partes superiores da caderna que sobresaen da cuberta da embarcación.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Gorro redondo de tea ou de punto, flexible e sen á.

    2. Sombreiro pequeno de catro picos utilizado antigamente por graduados e que pasou a ser empregado por eclesiásticos e seminaristas.

    3. Segundo compartimento do estómago dos ruminantes.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Árbore ou arbusto asiático do xénero Euoymus, da familia das celastráceas, de follas opostas, ovadas e de marxes crenadas ou serradas, de flores tetrámeras brancas e froitos capsulares vermellos.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente aos cinetes.

    2. Individuo do pobo prerromano dos cinetes.

    3. Pobo prerromano establecido cara á metade do primeiro milenio a C, no SO da Península Ibérica, nas terras do Algarve e do Alentejo. Déronlle nome ás cidades de Conimbriga e Conistorgis. As fontes tardías chamáronos conis.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Aparato de seguimento visual de artefactos balísticos que permite determinar a súa traxectoria.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Instrumento aerófono, xeralmente de madeira, con lingüeta simple, perforación cilíndrica e pavillón en forma de campá.

      2. Instrumento da familia do clarinete aparecido no s XVIII, cuxa embocadura está separada por un tudel do corpo do instrumento, recto ou lixeiramente curvado e acabado nun pavillón esférico.

    1. Rexistro de órgano que imita a sonoridade do clarinete de orquestra.

    VER O DETALLE DO TERMO