"ROM" (Contén)

Que deriva da lingua ou da literatura latina.

Que se falaba na Romania cando xa se diferenciaba claramente do latín. Tm s m, referido a lingua vulgar.

1. Narración novelesca extensa, en verso ou prosa, das aventuras dun heroe.

2. Poema escrito en versos con rima normalmente asonante nos pares.

Relación amorosa entre dúas persoas.

Relativo ou pertencente ao cantón suízo de Grisóns, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Natural ou habitante desta zona.

Lingua retorrománica que se fala no cantón suízo de Grisóns.

Que escribía en lingua romance. Tm s.

Que escribe romances. Tm s.

Relativo ou pertencente á Suíza francesa, aos seus habitantes ou aos seus dialectos.

Natural ou habitante da Suíza francesa.

Conxunto de dialectos francoprovenzais que se falan na Suíza francesa.

Relativo ou pertencente a Romanía, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Natural ou habitante de Romanía.

Lingua románica do grupo oriental falada en Romanía, Moldavia e, en diferentes graos, en todos os países da Península Balcánica. Distínguense catro variedades: o dacorromanés, o macedorromanés, o meglenorromanés e o istrorromanés.

Relativo ou pertencente ao románico.

Aplícase ao primeiro estilo europeo do Occidente cristián medieval, que se practicou durante os ss XI, XII e XIII, e que afectou a todas as artes, e que se caracterizou en arquitectura por presentar muros macizos, arco de medio punto, bóveda de canón, ábsidas semicirculares cubertas con bóveda de pedra e planta de cruz latina.Tm sm.

Conxunto de linguas derivadas do latín vulgar, como o galego, o portugués, o asturleonés, o castelán, o aragonés, o catalán, o occitano, o francés, o italiano, o romanche e o romanés.

Calidade ou feito de ser romano.

Carácter ou espírito propio dos romanos.

Conxunto das terras e homes que formaron parte do Imperio Romano.

Espírito propio da Igrexa católica, das súas normas e da súa liturxia, fronte aos usos das igrexas particulares.