"oro" (Contén)

Elemento non metálico que pertence ao grupo III A da táboa periódica, de número de oxidación 3 e masa atómica 10,81. O boro emprégase en técnicas nucleares, e como mellorador de combustibles en motores de reacción.

Calquera composto formado por boro e hidróxeno.

Cada unha das dúas formas sólidas de fórmula empírica BN.

Sólido semitransparente, de aspecto vítreo, higroscópico, preparado pola ignición do ácido bórico. Emprégase en metalurxia, en análise química e na fabricación de vidros resistentes ao lume.

Líquido incoloro que se emprega como catalizador en síntese orgánica e como materia prima para a obtención de moitos compostos de boro.

Ácido de Lewis máis forte que se coñece, polo que ten un alto valor como catalizador en química orgánica.

Que lle gusta comer boroa. Tm s.

Que come moito. Tm s.

Relativo ou pertencente aos bororos.

Individuo que pertence ao grupo dos bororos.

Grupo de pastores nómades fulbes de raza etíope e relixión musulmá que practican a gandaría bovina.

Relativo ou pertencente aos bororos.

Individuo pertencente ao pobo indio dos bororos.

Pobo indio de Mato Grosso (Brasil), que practican a caza e a pesca e se organizan en clans totémicos matrilineais.