"uni" (Contén)

1. Acción de comunicar ou de comunicarse.

2. Intercambio verbal de información no que un individuo (emisor) produce unha mensaxe, destinado a outro, chamado receptor ou destinatario.

3. Transmisión de información dun punto a outro mediante un enlace telefónico, telegráfico, radioeléctrico ou vía satélite.

4. Feito de transmitir unha mensaxe, establecendo unha relación e unha interacción sociais.

5. Transmisión de información entre animais que ten como finalidade provocar un cambio na conduta.

6. Transmisión de significados culturais que se dirixe a un gran público a través dos medios de comunicación de masas.

7. Acción de comunicarse a través da linguaxe corporal.

1. Medio polo que se establece un contacto ou unión entre dous lugares.

2. ...

comunicar.

Que dispón dun bo sistema de comunicacións.

1. Nota aclaratoria ou que contén unha opinión sobre un tema determinado e que se fai pública.

2. Peza informativa que se remite á prensa, no que se inclúen datos sobre calquera actividade que o anunciante estime.

Reportaxe breve de noticias urxentes de carácter militar, xudicial ou político, realizado pola autoridade superior.

Que comunica ou serve para comunicar.

Que ten facilidade para facerlle chegar á xente o que quere transmitir. Tm s.

Dar a coñecer algunha cousa a alguén.

Transmitir unha persoa ou unha cousa algo inmaterial que lle é propio.

Poñer en contacto dalgunha forma persoas, cousas ou espazos. Tm v pron.

Establecer unha comunicación entre un emisor e un receptor. Tm v pron.

Estar ocupada a liña do teléfono ao que se chama.

Establecerse unha comunicación a través dun código determinado.

Relativo ou pertencente á comunicación.

Que se comunica facilmente a outros.

Calidade do que se posúe entre varios.

Reunión dos que viven en común.

1. Grupo social caracterizado por un vínculo territorial e de convivencia ou por unha afinidade de intereses e de conviccións ideolóxicas, sociais, políticas ou relixiosas.

2. Membros dunha igrexa particular que pertencen a unha orde determinada e viven nun convento.

3. Unión, baixo un réxime administrativo común, dunha cidade ou vila coas poboacións situadas no seu termo.

4. Entidade dotada de autonomía política na que se constitúen as nacionalidades e rexións de España para o exercicio do dereito de autogoberno que lles recoñece a Constitución de 1978.

5. Grupo de investigadores e científicos de calquera disciplina ou especialidade ou dun determinado ámbito xeográfico.

6. Propiedade ou dominio dunha cousa ou dereito, compartida entre diversas persoas.

7. Forma de organización do patrimonio da sociedade conxugal, que se caracteriza por agrupar nunha masa común todos ou unha parte dos bens e propiedades dos cónxuxes de modo que as rendas se destinen a soportar os gastos do matrimonio.

8. ...

Acción de comungar.

1. Recepción do sacramento da eucaristía.

2. Expresión formulada no Símbolo dos Apóstolos que subliña o sentido universal da participación na vida de Deus de todos os membros da Igrexa.

3. Práctica piadosa consistente nun acto interior de fe e de pregaria eucarística que se fai en lugar da comuñón, cando non se pode recibir o sacramento.

4. Precepto imposto a todos os fieis cristiáns no IV Concilio de Letrán (1215), polo que se lles obriga a recibir o sacramento da eucaristía cando menos unha vez ao ano e en caso de padeceren unha doenza grave.

5. Recepción da eucaristía por primeira vez na vida.

1. Participación nas cousas non materiais que son comúns.

2. Comunidade que tende á máxima participación dos seus membros.

...