"arin" (Contén)

Relativo ou pertencente ás casuarinais.

Árbore ou arbusto da orde das casuarinais.

Orde de plantas que pertence á subclase das magnólidas e que ten como única familia a das casuarináceas.

Que ten dentes agudos e oblicuos que fan mover o mecanismo de certos reloxos. Tm s f, referido a roda.

Que transmite ás rodas da bicicleta a forza exercida sobre os pedais a través dunha cadea. Tm s f, referido a roda.

1. Instrumento aerófono de metal, de perforación cónica, sen buracos nin pistóns, máis pequeno ca a trompeta.

2. Persoa que toca ese instrumento.

Rexistro do órgano que soa unha oitava superior ao da trompeta.

Trompeta medieval de madeira aguda, recta ou lixeiramente curvada que consta de sete buracos.

1. Instrumento aerófono, xeralmente de madeira, con lingüeta simple, perforación cilíndrica e pavillón en forma de campá.

2. Instrumento da familia do clarinete aparecido no s XVIII, cuxa embocadura está separada por un tudel do corpo do instrumento, recto ou lixeiramente curvado e acabado nun pavillón esférico.

Rexistro de órgano que imita a sonoridade do clarinete de orquestra.

Pescozo postizo que usan certos capeláns.

Moldura que rodea a parte inferior do capitel entre este e o fuste da columna.

Peza metálica en forma de anel que vai montada sobre un eixe e que serve de tope ou guía.

Pescozo postizo que usan certos capeláns.

Moldura que rodea a parte inferior do capitel entre este e o fuste da columna.

Peza metálica en forma de anel que vai montada sobre un eixe e que serve de tope ou guía.