"Conté" (Contén)

Acción de contestar.

Acto de comparecer nun xuízo para responder as demandas da outra parte.

Actitude de enfrontamento coas estruturas e as ideoloxías dominantes nunha sociedade.

Que contesta. Tm s.

Dispositivo conectado ao teléfono que permite escoitar ao comunicante unha mensaxe gravada previamente e deixar rexistrada a súa propia mensaxe.

Relativo ou pertencente aos contestanos.

Individuo do pobo dos contestanos.

Pobo da Hispania prerromana, probablemente ibero, que na época da conquista romana (fin do s III a C), ocupaba gran parte da actual provincia de Alacant e rexións das provincias de Murcia, Albacete e València.

Dicir ou escribir algo en resposta ao que alguén dixo ou escribiu anteriormente. Tm abs.

Rexeitar enerxicamente ou non estar de acordo con algunha autoridade, ideoloxía ou outro estado de cousas, especialmente incidindo na disconformidade cun acto de protesta.

Dicir ou escribir a alguén como resposta ou comentario a unha pregunta, chamada ou expresión anterior.

Amosarse disconforme ou opoñerse a aquilo que se ordena.

1. Conxunto de ideas ou de feitos contidos nun escrito ou discurso que permiten determinar o sentido ou o valor dun fragmento, dunha frase ou dunha palabra que alí aparece.

2. Conxunto de sons que rodean un fonema.

1. Conxunto de circunstancias que rodean e explican un acontecemento, unha situación, ou calquera outro feito.

2. Condicións espazo-temporais que inflúen, segundo a teoría de Gestalt, na percepción de calquera obxecto ou estrutura.

3. Conxunto de institucións, códigos estéticos, correntes artísticas, normas estilísticas, así como o sistema conceptual formado por costumes e tradicións, que condicionan a existencia de determinados produtos, á vez que explican o seu significado.