"carbo" (Contén)

carbonatar.

Que contén carbonato.

Aplícase á rocha e aos solos que se volveron ricos en carbonatos.

Aparato para disolver dióxido de carbono nun líquido.

Equipo industrial para a carbonatación do zume de difusión na fabricación de azucre.

Converter unha substancia en carbonato.

Saturar unha substancia de ácido carbónico.

Converter en carbonato. Tm v pron.

Sal ou éster formado por substitución dos dous hidróxenos de ácido carbónico.

Ión bivalente de fórmula CO 3 2- que provén do ácido carbónico.

1. Relativo ou pertencente ao carbono.

2. Que contén carbono.

1. Relativo ou pertencente ao dióxido de carbono.

2. Que contén dióxido de carbono.

3. Ácido débil con dúas etapas de disociación, que corresponden a dúas series de sales, os hidroxenocarbonatos ou carbonatos ácidos, e os carbonatos neutros.

4. dióxido de carbono.

Que contén carbón.

1. Relativo ou pertencente ao Carbonífero.

2. Cuarto período xeolóxico do Paleozoico (ou Era Primaria) que vai desde o Devoniano ata o Permiano, e abrangue as idades comprendidas entre os 345 e os 286 Ma. Caracterízase polo desenvolvemento da oroxenia herciniana e polo grande incremento da flora terrestre que tivo como consecuencia a formación de grandes depósitos de carbón. OBS: Nesta acepción adoita escribirse en maiúscula.