"RAU" (Contén)
Amosando 10 resultados de 55.
-
-
Acción e efecto de defraudar.
-
Defraudación cometida contra a propiedade industrial que inclúe as accións de competencia ilícita e a falsa indicación de competencia, falsificación, imitación e usurpación.
-
Defraudación que priva a outra persoa do que por dereito lle corresponde.
-
Defraudación que realiza o suxeito pasivo co fin de cometer unha fraude á Facenda Pública eludindo o pago dos tributos e o cumprimento das demais obrigas tributarias.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que defrauda. Tm s.
-
-
Privar a unha persoa do que lle pertence por dereito.
-
Causar algo ou alguén frustración por non ser como se agardaba.
-
Eludir o pagamento de tributos mediante a ocultación da base impoñible real.
-
Cometer un delito contra a propiedade caracterizado pola concorrencia dun engano e dun prexuízo económico á persoa física ou xurídica defraudada.
-
-
-
Relativo ou pertencente aos engráulidos.
-
Peixe da familia dos engráulidos.
-
Familia de peixes, da orde dos clupeiformes, á que pertence o bocarte.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que se localiza ou desenvolve fóra do útero.
-
-
Engano consciente co que se prexudica a outro en beneficio de quen o realiza.
-
Cousa de mala calidade ou que defrauda.
-
Acción contraria á lei ou aos dereitos que dela se derivan, coa intención de tirar un proveito a custa do Estado ou doutros.
-
Intención de prexudicar a alguén ou de aproveitarse dun erro seu en beneficio propio, tanto no momento de celebrarse un acto ou contrato como durante a súa execución.
-
Acción de falsear as declaracións ao fisco ou de cometer actos maliciosos en prexuízo deste, coa intención de eludir as obrigas fiscais.
-
Negocio xurídico que pode ser obxecto de rescisión cando o debedor priva aos seus acredores da posibilidade de satisfacer os seus créditos.
-
Acción realizada ao amparo do texto dunha norma encamiñada a obter un resultado contrario a dereito.
-
-
-
Que emprega a fraude.
-
Que está feito con fraude.
-
-
-
-
Instrumento aerófono, con embocadura de bisel, que ten forma de tubo cilíndrico.
-
Familia de instrumentos aerófonos que se caracterizan por producir o son mediante un bisel situado na súa embocadura.
-
Instrumento aerófono que consiste nun conxunto de tubos dispostos en fila que se poden facer soar de maneira sucesiva desprazando os seus buratos diante da boca.
-
-
Xogos de órgano, de tubos abertos e amplos e dunha sonoridade doce, similares aos da frauta.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Instrumento aerófono da familia das frautas, de tamaño máis reducido ca a frauta, que soa unha oitava máis alta. OBS: Tamén se denomina pícolo ou oitavino.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Músico que toca a frauta.