"Conti" (Contén)

Relativo ou pertencente ao continuísmo.

Partidario do continuísmo.

Que non presenta interrupción espacial nin temporal.

Que ocorre en sucesión rápida, moi frecuente, a miúdo repetida.

Aplícase ao son que se pronuncia cunha obstrución que non impide a saída do aire pola cavidade bucal.

Realidade material considerada como un todo, na filosofía clásica.

Serie relacionada de variedades que se desenvolve cando os falantes dunha lingua crioula son educados nunha lingua estándar coa que a lingua crioula está relacionada.

Conxunto de elementos que forman un todo en que non se perciben partes.

Gradiente imperceptible que non permite a distinción de unidades ecolóxicas se non é arbitrariamente.

1. Calidade do que é continxente.

2. Posibilidade de que algo sexa ou non sexa.

Suceso posible e imprevisto, xeralmente negativo.

Táboa de dobre entrada en que se clasifican os elementos dunha poboación en función de dúas variables.

Que pode acontecer ou non.

Porción ou parte que achega cada un dos que interveñen nun pago colectivo ou nunha acción solidaria.

Conxunto de mozos chamados a filas para un mesmo período.

Cotas máximas de importación dunha determinada mercadoría co obxecto de limitar a súa entrada.

contiñeiro.

Que é propenso a inventar e dar por certas moitas cousas das que di. Tm s.

Calidade de descontinuo.

Falta de continuidade dunha función nun punto ou nun conxunto de puntos, que se denominan por extensión descontinuidades da función.

Cada unha das superficies que separan as diferentes capas concéntricas do interior da Terra.

Superficie de separación de dúas masas de aire que teñen falta de continuidade nalgunhas das súas propiedades.

Que non é continuo.

Aplícase a unha función que presenta descontinuidade.

Aplícase ao morfema que consta de dous elementos separados.

Aplícase ao substantivo común que denota obxectos individualizables e polo tanto susceptibles de ser contados.

Realidade material que, segundo a filosofía clásica, está composta de partes separadas entre elas.