"form" (Contén)

1. Requisito regulamentario ou legal que hai que cumprir para a execución de algo.

2. Trámite necesario para a realización de algo.

Calidade de formal.

Coidado excesivo da forma, das normas e das convencións sociais.

1. Sistema filosófico que se caracteriza pola importancia que se lle dá ás estruturas xerais dun obxecto, dunha ciencia ou dunha disciplina.

2. Sistema metafísico que explica a intelixibilidade da natureza pola forma ou leis do pensamento.

Corrente lingüística herdeira do estruturalismo que concibe a lingua como unha forma pura. O seu máximo representante foi L. Hjelmslev.

Tendencia literaria desenvolvida pola escola de formalistas rusos que propugna que os contidos das imaxes poéticas se basean nos principios sintácticos, morfolóxicos, rítmicos e métricos que configuran a totalidade do texto poético.

Tendencia creativa teatral en que os significantes se sitúan nun primeiro plano, mentres os significados, ou a mensaxe, perden importancia e interese.

Doutrina que propugna que a ciencia matemática só é un xogo formal con símbolos e regras. A construción dun sistema formal resulta de obter, a partir duns axiomas iniciais, dos que pode non existir ningunha realización concreta, un conxunto consistente de teoremas.

Predominio dos contidos técnicos ou formais sobre os contidos expresivos ou poéticos nunha obra de arte.

Relativo ou pertencente ao formalismo.

Que actúa con formalismo. Tm s.

1. Seguidor do formalismo.

2. Escola literaria rusa que se formou na primeira metade do s XX e que se dedicou á investigación e á práctica poética dentro do formalismo.

Acción e efecto de formalizar.

Proceso utilizado para especificar, a través dunha metalinguaxe, a estrutura dunha linguaxe.

Dar carácter legal ou regulamentario a algo a través dos requisitos ou formalidades necesarias.

Fixar algo con exactitude e precisión.

Dar carácter serio ou formal a algo.

Que forma.

Cada unha das diferentes realizacións dun morfema, segundo a glosemática.

Conxunto de sons harmónicos que, en fonética acústica, determinan unha concentración de enerxía como característica de emisións vocálicas nunha frecuencia específica.