"PL" (Contén)

Amosando 10 resultados de 1003.

  • Orgánulo propio da célula vexetal, onde ten lugar a fotosíntese. É de cor verde, pola clorofila que contén e está limitado por unha dobre membrana, cuxa membrana interna orixina un sistema membranoso de lamelas ou tilacoides, que se fusionan formando uns sáculos, que se amontoan e constitúen os granas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Sal do ácido cloroplatínico ou hexacloroplatinato(IV) de hidróxeno.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente ao ácido cloroplatínico.

    2. Hexacloroplatinato (IV) de hidróxeno.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Plancto propio das augas pouco iluminadas, que se atopa a unha profundidade que oscila entre os 30 e os 500 metros.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Engadir a algo ou a alguén un complemento ou servirlle de complemento.

    2. Perfeccionarse dúas ou máis cousas que se xuntan.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Calidade de complementario.

    2. Actuación conxunta entre dous ou máis bens para satisfacer unha necesidade determinada.

    3. Relación de oposición semántica que se establece entre dous termos cando a negación dun implica a afirmación do outro.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que complementa a alguén ou algunha cousa.

    2. Aplícase aos termos entre os que se establece unha relación de complementariedade.

    3. Cor que se opón a outra no espectro.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Aquilo que se engade a unha cousa para que estea completa.

    2. Diferenza entre un número enteiro e a potencia de base 10 inmediatamente superior.

    3. Arco ou ángulo que hai que engadir a un arco ou a un ángulo para conseguir un cuadrante ou un ángulo recto.

    4. Sistema composto por encimas relacionados entre eles de maneira que entran en actividade secuencialmente, determinando a formación de substancias de notable importancia no proceso de inflamación.

      1. Elemento funcional da cláusula que mantén unha relación de dependencia con respecto ao verbo e que, desde o punto de vista semántico, vén completar a información proporcionada por este.

      2. Función sintáctica argumental exclusiva da oración pasiva, que desempeña o constituínte equivalente ao suxeito da oración activa correspondente.

      3. Complemento xeralmente non argumental que dá conta das circunstancias en que ten lugar o evento denotado polo verbo.

      4. Función sintáctica argumental que delimita ou precisa o significado expresado polo verbo.

      5. Función sintáctica non sempre argumental que complementa o conxunto formado polo verbo e o obxecto directo, ou o verbo só cando non aparece na oración ningún obxecto directo.

    5. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Facer que algunha cousa estea completa.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Oración oficial, no breviario romano, de final do día.

    VER O DETALLE DO TERMO