blastema

blastema

gr βλάστημα ‘xermolo’

  1. m [BIOL ]

    Parte do embrión que posúe individualidade propia, e da que derivan os futuros tecidos e órganos do animal adulto.

  2. blastema de rexeneración [BIOL ]

    Grupo de células e tecidos indiferenciados formado nas rexións próximas a un membro amputado, nas primeiras fases da rexeneración.