bifronte

lat bifrōnte ‘que ten dúas caras’

Plural: bifrontes

adx

Que ten dúas faces ou dúas frontes.

Palabras vecinas

bífora biforme bíforo -ra bifronte biftalato bifurcación bifurcado -da


Dicionario da Real Academia Galega
Dicionário Estraviz
Dicionario de dicionarios
Pronuncia en Forvo
Portugués: Dicionário Priberam
Inglés: Cambridge
Castelán: Diccionario da RAE
Italiano: Diccionario Garzanti
Alemán: Diccionario DWDS
Francés: Larousse