bi(s)-

bi(s)-
  1. Forma prefixada de orixe latina que se emprega na formación de palabras co significado de ‘dous, dúas veces, dobremente’.

  2. [QUÍM ]

    Forma prefixada que se utiliza na nomenclatura sistemática para indicar a presenza, nunha molécula, de dous radicais iguais de nome máis ou menos complicado e que debe ser empregado en lugar do prefixo di- para evitar equívocos.

Palabras vecinas

bhotia bhutanés -sa Bi bi(s)- biafrense bianual bianwen*