bantú

1. adx

   Relativo ou pertencente aos bantús ou ás súas linguas.

2. [ETN ]

   Individuo pertencente a calquera dos pobos de lingua bantú.

3. m [ETN ]

   Conxunto de pobos de características antropolóxicas e culturais moi diversas que habitan en África, ao S dunha liña que vai desde as costas atlánticas, ata a desembocadura do Juba, no Índico.

4. linguas bantús [LING ]

   Familia de linguas níxer-congo que agrupa entre 300 e 500 linguas que se falan na parte central e no S de África.

Citas

• O outro día vin unha reportaxe sobre o pobo bantú
• umu-unto ‘home’, aba-antu ou ba-ntu ‘xente’) entre seres animados e inanimados, para designar os nomes colectivos, etc, Tamén se utilizan para expresar a concordancia das partes do discurso, por exemplo en zulú u-mu-ntu ro-etu o-mu-chle u-ya-bonakala si-m-tanda ‘home, noso fermoso, vén, nós querémolo’, onde o pronome mu ou as súas formas abreviadas o, u, m, ro, expresan a concordancia das partes, Estes pronomes prefixos que aparecen en todas partes, forman a característica principal das linguas bantús, de aí que se denominen linguas pronominais prefixas, A literatura destas linguas redúcese a traduccións da Biblia, feitas polos misioneiros, libros piadosos, contos e fábulas