avir

avir

lat advenīre

  1. v t

    Conseguir que desapareza algún tipo de desacordo entre dúas ou máis persoas.

  2. v pron

    Deixar de discrepar, de estar en discordia ou recuperar a amizade dúas ou máis persoas.

  3. v pron

    Mostrarse de acordo.

Sinónimos

Confrontaciones

arranxar, concordar

Citas

  • Aviñémonos a facelo nós sós
  • Aviuse a vir cada día
  • Non van poder avir os litigantes
  • Todos querían ter razón e non podían avirse
Conjugar
VERBO avir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aveño
avés
avén
avimos
avides/avindes
aveñen
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aviña
aviñas
aviña
aviñamos
aviñades
aviñan
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
avín
aviñeches
aveu
aviñemos
aviñestes
aviñeron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aviñera
aviñeras
aviñera
aviñeramos
aviñerades
aviñeran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
avirei
avirás
avirá
aviremos
aviredes
avirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aviría
avirías
aviría
aviriamos
aviriades
avirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aveña
aveñas
aveña
aveñamos
aveñades
aveñan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aviñese
aviñeses
aviñese
aviñesemos
aviñesedes
aviñesen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aviñer
aviñeres
aviñer
aviñermos
aviñerdes
aviñeren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
avén
-
-
avide
ou
avinde
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
avir
avires
avir
avirmos
avirdes
aviren
Xerundio avindo
Participio avido/avindo
avida/avinda
avidos/avindos
avidas/avindas