autrigón, autrigoa

Relativo ou pertencente aos  autrigóns.

Individuo do pobo autrigón.

Habitante dun pobo prerromano do N da Península Ibérica, establecido na zona occidental de Bizkaia e na zona N de Castela. Posiblemente falasen unha lingua próxima ao actual éuscaro desde o s IV a C. A cultura dos autrigóns era fundamentalmente agrícola e, seguramente, matriarcal.