xustificar

xustificar

lat iustificāre

  1. v t

    Probar a inocencia de alguén ou aclarar a súa actuación.

  2. v t

    Demostrar que algo é certo con probas e documentos.

  3. v t

    Tornar algo lexítimo ou xusto.

  4. v t [GRÁF ]

    Axustar os espazos dunha liña de composición gráfica.

  5. v t

    Explicarse para demostrar a propia inocencia ou aclarar unha situación.

Citas

  • O esforzo xustificaba o premio
  • Xustifícase ante todos
  • Xustificou o seu pai con vigor
  • Xustificou o texto antes de imprimilo
  • Xustificou os gastos da empresa
Conjugar
VERBO xustificar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
xustifico
xustificas
xustifica
xustificamos
xustificades
xustifican
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
xustificaba
xustificabas
xustificaba
xustificabamos
xustificabades
xustificaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
xustifiquei
xustificaches
xustificou
xustificamos
xustificastes
xustificaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
xustificara
xustificaras
xustificara
xustificaramos
xustificarades
xustificaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
xustificarei
xustificarás
xustificará
xustificaremos
xustificaredes
xustificarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
xustificaría
xustificarías
xustificaría
xustificariamos
xustificariades
xustificarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
xustifique
xustifiques
xustifique
xustifiquemos
xustifiquedes
xustifiquen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
xustificase
xustificases
xustificase
xustificasemos
xustificasedes
xustificasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
xustificar
xustificares
xustificar
xustificarmos
xustificardes
xustificaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
xustifica
-
-
xustificade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
xustificar
xustificares
xustificar
xustificarmos
xustificardes
xustificaren
Xerundio xustificando
Participio xustificado
xustificada
xustificados
xustificadas