vetar

Escoitar
vetar

lat vetāre

v t

Poñer o veto a unha persoa, unha lei ou un acordo.

Palabras vecinas

vestixio vesubiano -na veta vetar veteranía veterano -na veterinaria
Conjugar
VERBO vetar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles veto
vetas
veta
vetamos
vetades
vetan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles vetaba
vetabas
vetaba
vetabamos
vetabades
vetaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles vetei
vetaches
vetou
vetamos
vetastes
vetaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles vetara
vetaras
vetara
vetaramos
vetarades
vetaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles vetarei
vetarás
vetará
vetaremos
vetaredes
vetarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles vetaría
vetarías
vetaría
vetariamos
vetariades
vetarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles vete
vetes
vete
vetemos
vetedes
veten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles vetase
vetases
vetase
vetasemos
vetasedes
vetasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles vetar
vetares
vetar
vetarmos
vetardes
vetaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
veta
-
-
vetade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles vetar
vetares
vetar
vetarmos
vetardes
vetaren
Xerundio vetando
Participio vetado
vetada
vetados
vetadas