vetar

vetar

lat vetāre

v t

Poñer o veto a unha persoa, unha lei ou un acordo.

Conjugar
VERBO vetar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
veto
vetas
veta
vetamos
vetades
vetan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
vetaba
vetabas
vetaba
vetabamos
vetabades
vetaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
vetei
vetaches
vetou
vetamos
vetastes
vetaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
vetara
vetaras
vetara
vetaramos
vetarades
vetaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
vetarei
vetarás
vetará
vetaremos
vetaredes
vetarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
vetaría
vetarías
vetaría
vetariamos
vetariades
vetarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
vete
vetes
vete
vetemos
vetedes
veten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
vetase
vetases
vetase
vetasemos
vetasedes
vetasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
vetar
vetares
vetar
vetarmos
vetardes
vetaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
veta
-
-
vetade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
vetar
vetares
vetar
vetarmos
vetardes
vetaren
Xerundio vetando
Participio vetado
vetada
vetados
vetadas