vellez

vellez

vello

Plural: velleces
  1. s f

    Calidade de vello.

  2. s f

    Estado do ser humano que conduce á progresiva deterioración dos órganos e das súas funcións polo paso dos anos.

Sinónimos

Refranes

  • . Rata vella non cae na rateira.
  • A burro vello múdalle o alimento e darache o pelexo.
  • A cabaleiro novo, cabalo vello.
  • A cabaleiro vello, cabalo novo.
  • A cabalo novo, cabaleiro vello.
  • A can vello non hai cus cus / tus tus.
  • A cura novo, sancristán vello.
  • A home vello, picheles novoso
  • A idá é do xuício media irmá.
  • A ovella vella en marzo alea.
  • A vella que de amores se devece, o diaño que a leve.
  • A vellez mala enfermidade é.
  • A vellez nunca vén soa.
  • A vellez ten mala cura.
  • A vida mal pasada trae a vellez pesada.
  • Abonda ser vello para estar enfermo.
  • Anos, diñeiros e días compoñen vilas e vidas.
  • As dores dos artellos dan que facer aos vellos.
  • Barbas maiores quitan barbas menores.
  • Ben vella é a igrexa e mais ten quen a queira.
  • Burra vella tamén quere a súa cebada.
  • Cando o home mexa nas botas, non pensa nas mozas.
  • Cando o home mexa nas botas, xa non está para mozas.
  • Cando o vello non pode beber, pódenlle a cova facer.
  • Cando se acende o palleiro arde máis axiña o vello.
  • Canto máis vella, máis leva.
  • Carro entullado non sae, se o home vello non vai.
  • Casa vella logo arde.
  • Casa vella todo é pingueiras.
  • Catarro, casamento, cagarreira e caída son catro ces que quitan ao vello a vida.
  • Debaixo dunha capa vella adoita esta-la sabencia.
  • Do vello, o consello.
  • Foise a vella á voda e contou de cando foi noiva.
  • Galiña vella fai bo caldo.
  • Home que, ao erguerse, di ¡opa! e, ao sentarse, ¡aí!, non é para a filla da miña nai.
  • Hoxe ser non son pero ser xa tun.
  • Máis sabe o demo por ser vello que por ser demo.
  • Mal lle vai á corte, cando o boi vello non tose.
  • Na casa vella todas son goteiras.
  • Ninguén é máis vello do que parece.
  • Non hai vello que non poida dar un consello.
  • Nos máis vellos están os bos consellos.
  • Nos máis vellos están sempre os bos •consellos.
  • O boi vello de seu leva o rego.
  • Ó burro, vello a mellor cebada e o peor aparello.
  • O corazón engana os vellos.
  • Ó galgo bótalle lebre e non coello.
  • O palleiro vello arde máis axiña.
  • O que ben cantou de mozo, de vello inda lle dá un xeito.
  • O rato vello non cae na rateira.
  • O vello desvergonzado fai o neno mal {alado.
  • O vello e a palleira, cando se acenden, son mala fogueira.
  • O vello é bo para o consello.
  • O vello hai que mantelo.
  • Ó vello non lle preguntes ¿Como che vai? senón ¿Que che doe?
  • O vello por non poder e o mozo por non saber moitas cousas deixan perder.
  • O vello por non poder e o mozo por non saber, déixanse as cousas perder.
  • Onde non hai vello non hai consello.
  • Os traballos fixéronme vella, que eu ben moza era.
  • Os vellos son dúas veces nenos.
  • Pai vello e chaqueta rota non é deshonra.
  • Palleiro vello logo se acende / queima.
  • Para as cañas honradas non hai portas pechadas.
  • Para entender de presos, carcereiros vellos.
  • Paxaro vello non cae na gaiola.
  • Polo vello non poder e o mozo non saber, moito se deixa de facer.
  • Por vello que sexa un barco, inda unha vez pasa o charco.
  • Quen queira chegar a vello garde o aceite no pelexo.
  • Santo vello non fai milagres.
  • Se ao vello lle quitan a pinguiña e a cociña, que o enterren axiña.
  • Se o vello non pode e o mozo non quere ¡que se Ile ha facer!
  • Tempo ten a choca e tempo ten o que a toca.
  • Vale máis vello honrado que mozo desvergonzado.
  • Vara seca non se domea que creba.
  • Vello con amores, inverno con flores.
  • Vello que fai voda cava, sen querer, a súa cova.
  • Vello que se namora chama pola derradeira hora.
  • Vello xa é Pedro para ser cabreiro.
  • Vezouse a vella ao mel e sóubolle ben.
  • Xa está vello Pedro para pegureiro.