vellez

1. s f

   Calidade de vello.

2. s f

   Estado do ser humano que conduce á progresiva deterioración dos órganos e das súas funcións polo paso dos anos.

Sinónimos

Refranes

• . Rata vella non cae na rateira.
• A burro vello múdalle o alimento e darache o pelexo.
• A cabaleiro novo, cabalo vello.
• A cabaleiro vello, cabalo novo.
• A cabalo novo, cabaleiro vello.
• A can vello non hai cus cus / tus tus.
• A cura novo, sancristán vello.
• A home vello, picheles novoso
• A idá é do xuício media irmá.
• A ovella vella en marzo alea.
• A vella que de amores se devece, o diaño que a leve.
• A vellez mala enfermidade é.
• A vellez nunca vén soa.
• A vellez ten mala cura.
• A vida mal pasada trae a vellez pesada.
• Abonda ser vello para estar enfermo.
• Anos, diñeiros e días compoñen vilas e vidas.
• As dores dos artellos dan que facer aos vellos.
• Barbas maiores quitan barbas menores.
• Ben vella é a igrexa e mais ten quen a queira.
• Burra vella tamén quere a súa cebada.
• Cando o home mexa nas botas, non pensa nas mozas.
• Cando o home mexa nas botas, xa non está para mozas.
• Cando o vello non pode beber, pódenlle a cova facer.
• Cando se acende o palleiro arde máis axiña o vello.
• Canto máis vella, máis leva.
• Carro entullado non sae, se o home vello non vai.
• Casa vella logo arde.
• Casa vella todo é pingueiras.
• Catarro, casamento, cagarreira e caída son catro ces que quitan ao vello a vida.
• Debaixo dunha capa vella adoita esta-la sabencia.
• Do vello, o consello.
• Foise a vella á voda e contou de cando foi noiva.
• Galiña vella fai bo caldo.
• Home que, ao erguerse, di ¡opa! e, ao sentarse, ¡aí!, non é para a filla da miña nai.
• Hoxe ser non son pero ser xa tun.
• Máis sabe o demo por ser vello que por ser demo.
• Mal lle vai á corte, cando o boi vello non tose.
• Na casa vella todas son goteiras.
• Ninguén é máis vello do que parece.
• Non hai vello que non poida dar un consello.
• Nos máis vellos están os bos consellos.
• Nos máis vellos están sempre os bos •consellos.
• O boi vello de seu leva o rego.
• Ó burro, vello a mellor cebada e o peor aparello.
• O corazón engana os vellos.
• Ó galgo bótalle lebre e non coello.
• O palleiro vello arde máis axiña.
• O que ben cantou de mozo, de vello inda lle dá un xeito.
• O rato vello non cae na rateira.
• O vello desvergonzado fai o neno mal {alado.
• O vello e a palleira, cando se acenden, son mala fogueira.
• O vello é bo para o consello.
• O vello hai que mantelo.
• Ó vello non lle preguntes ¿Como che vai? senón ¿Que che doe?
• O vello por non poder e o mozo por non saber moitas cousas deixan perder.
• O vello por non poder e o mozo por non saber, déixanse as cousas perder.
• Onde non hai vello non hai consello.
• Os traballos fixéronme vella, que eu ben moza era.
• Os vellos son dúas veces nenos.
• Pai vello e chaqueta rota non é deshonra.
• Palleiro vello logo se acende / queima.
• Para as cañas honradas non hai portas pechadas.
• Para entender de presos, carcereiros vellos.
• Paxaro vello non cae na gaiola.
• Polo vello non poder e o mozo non saber, moito se deixa de facer.
• Por vello que sexa un barco, inda unha vez pasa o charco.
• Quen queira chegar a vello garde o aceite no pelexo.
• Santo vello non fai milagres.
• Se ao vello lle quitan a pinguiña e a cociña, que o enterren axiña.
• Se o vello non pode e o mozo non quere ¡que se Ile ha facer!
• Tempo ten a choca e tempo ten o que a toca.
• Vale máis vello honrado que mozo desvergonzado.
• Vara seca non se domea que creba.
• Vello con amores, inverno con flores.
• Vello que fai voda cava, sen querer, a súa cova.
• Vello que se namora chama pola derradeira hora.
• Vello xa é Pedro para ser cabreiro.
• Vezouse a vella ao mel e sóubolle ben.
• Xa está vello Pedro para pegureiro.