urarteo -a

Escoitar
urarteo -a
Plural: urarteos Masculino: urarteo Masculino plural: urarteos Feminino: urartea Feminino plural: urarteas
  1. adx

    Relativo ou pertencente a Urartu.
  2. s [ETN/HIST ]

    Individuo do pobo de Urartu.
  3. s m pl [ETN/HIST ]

    Pobo que habitou nas proximidades do lago Van (Turquía) e que estendeu os seus dominios cara a Cilicia e o N de Siria, ata que os escitas tomaron a súa capital en 609 a C.
  4. s m [LING ]

    Lingua propia de Urartu, que pode estar emparentada co hurrita. Escribíase en caracteres cuneiformes, nun silabairo derivado do sumerio-acadio.

Palabras vecinas

uranoplastia uranoscópido -da uranoso -sa urarteo -a urato uraturia urbanidade