arreitar

arreitar

lat arrectāre ‘levantar’

  1. v t

    Provocar ou sufrir unha excitación sexual. Tm v i.

  2. v t

    Derramar un líquido en pequena cantidade. Tm v i.

  3. v i

    Ouriñar con forza.

Conjugar
VERBO arreitar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
arreito
arreitas
arreita
arreitamos
arreitades
arreitan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
arreitaba
arreitabas
arreitaba
arreitabamos
arreitabades
arreitaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
arreitei
arreitaches
arreitou
arreitamos
arreitastes
arreitaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
arreitara
arreitaras
arreitara
arreitaramos
arreitarades
arreitaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
arreitarei
arreitarás
arreitará
arreitaremos
arreitaredes
arreitarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
arreitaría
arreitarías
arreitaría
arreitariamos
arreitariades
arreitarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
arreite
arreites
arreite
arreitemos
arreitedes
arreiten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
arreitase
arreitases
arreitase
arreitasemos
arreitasedes
arreitasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
arreitar
arreitares
arreitar
arreitarmos
arreitardes
arreitaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
arreita
-
-
arreitade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
arreitar
arreitares
arreitar
arreitarmos
arreitardes
arreitaren
Xerundio arreitando
Participio arreitado
arreitada
arreitados
arreitadas