tonificar

tonificar

ton + -ificar

v t

Dar vigor e maior enerxía ao organismo.

Conjugar
VERBO tonificar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tonifico
tonificas
tonifica
tonificamos
tonificades
tonifican
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tonificaba
tonificabas
tonificaba
tonificabamos
tonificabades
tonificaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tonifiquei
tonificaches
tonificou
tonificamos
tonificastes
tonificaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tonificara
tonificaras
tonificara
tonificaramos
tonificarades
tonificaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tonificarei
tonificarás
tonificará
tonificaremos
tonificaredes
tonificarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tonificaría
tonificarías
tonificaría
tonificariamos
tonificariades
tonificarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tonifique
tonifiques
tonifique
tonifiquemos
tonifiquedes
tonifiquen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tonificase
tonificases
tonificase
tonificasemos
tonificasedes
tonificasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tonificar
tonificares
tonificar
tonificarmos
tonificardes
tonificaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
tonifica
-
-
tonificade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tonificar
tonificares
tonificar
tonificarmos
tonificardes
tonificaren
Xerundio tonificando
Participio tonificado
tonificada
tonificados
tonificadas