tirotear

tirotear

tiro

v t

Disparar máis dunha vez a algo ou a alguén cunha arma de fogo.

Conjugar
VERBO tirotear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tiroteo
tiroteas
tirotea
tiroteamos
tiroteades
tirotean
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tiroteaba
tiroteabas
tiroteaba
tiroteabamos
tiroteabades
tiroteaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tiroteei
tiroteaches
tiroteou
tiroteamos
tiroteastes
tirotearon
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tiroteara
tirotearas
tiroteara
tirotearamos
tirotearades
tirotearan
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tirotearei
tirotearás
tiroteará
tirotearemos
tirotearedes
tirotearán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tirotearía
tirotearías
tirotearía
tiroteariamos
tiroteariades
tirotearían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tirotee
tirotees
tirotee
tiroteemos
tiroteedes
tiroteen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tirotease
tiroteases
tirotease
tiroteasemos
tiroteasedes
tiroteasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tirotear
tiroteares
tirotear
tirotearmos
tiroteardes
tirotearen

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
tirotea
-
-
tiroteade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tirotear
tiroteares
tirotear
tirotearmos
tiroteardes
tirotearen
Xerundio tiroteando
Participio tiroteado
tiroteada
tiroteados
tiroteadas