timbrar

timbrar

timbre

  1. v t

    Estampar un timbre nun documento ou nun papel.

  2. v t

    Tocar o timbre.

Confrontaciones

cruñar, cuñar

Citas

  • O estado timbra os documentos oficiais
  • Timbrou tres veces pero non había ninguén
Conjugar
VERBO timbrar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
timbro
timbras
timbra
timbramos
timbrades
timbran
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
timbraba
timbrabas
timbraba
timbrabamos
timbrabades
timbraban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
timbrei
timbraches
timbrou
timbramos
timbrastes
timbraron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
timbrara
timbraras
timbrara
timbraramos
timbrarades
timbraran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
timbrarei
timbrarás
timbrará
timbraremos
timbraredes
timbrarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
timbraría
timbrarías
timbraría
timbrariamos
timbrariades
timbrarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
timbre
timbres
timbre
timbremos
timbredes
timbren
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
timbrase
timbrases
timbrase
timbrasemos
timbrasedes
timbrasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
timbrar
timbrares
timbrar
timbrarmos
timbrardes
timbraren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
timbra
-
-
timbrade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
timbrar
timbrares
timbrar
timbrarmos
timbrardes
timbraren
Xerundio timbrando
Participio timbrado
timbrada
timbrados
timbradas