territorio
territorio
lat territorĭu
-
-
s
Superficie de terra que comprende unha xurisdición.
-
ordenación do territorio /
[XEOG/ADM ]
Conxunto de medidas e actuacións públicas que se ocupan da presenza, distribución e disposición do territorio.
-
s
-
s
m
[BIOL ]
Área que un organismo defende fronte a outros membros da súa propia especie ou de especies diferentes.
-
territorio autónomo
[DER ]
Porción de territorio nacional ou estatal que goza dun estatuto de autonomía.
-
territorio estatal/nacional
[DER ]
Espazo tridimensional en que o estado exerce con titularidade exclusiva o seu poder soberano.
-
territorio internacional
[DER ]
Zona que, tendo deixado de formar parte dun determinado estado soberano, non foi anexada aínda a ningún outro nin constitúe o territorio dun novo estado independente.