tentear

tentear

tento

  1. v t

    Tocar algo coas mans ou cos pés ata recoñecelo.

  2. v t fig

    Calcular unha magnitude de xeito aproximado.

  3. v t fig

    Considerar con prudencia unha persoa ata descubrir as súas intencións.

Citas

  • Tenteou o prezo da miña camisa
  • Tenteouno para saber se era de fiar

Formas incorrectas

tantear
Conjugar
VERBO tentear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tenteo
tenteas
tentea
tenteamos
tenteades
tentean
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tenteaba
tenteabas
tenteaba
tenteabamos
tenteabades
tenteaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tenteei
tenteaches
tenteou
tenteamos
tenteastes
tentearon
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tenteara
tentearas
tenteara
tentearamos
tentearades
tentearan
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tentearei
tentearás
tenteará
tentearemos
tentearedes
tentearán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tentearía
tentearías
tentearía
tenteariamos
tenteariades
tentearían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tentee
tentees
tentee
tenteemos
tenteedes
tenteen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tentease
tenteases
tentease
tenteasemos
tenteasedes
tenteasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tentear
tenteares
tentear
tentearmos
tenteardes
tentearen

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
tentea
-
-
tenteade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tentear
tenteares
tentear
tentearmos
tenteardes
tentearen
Xerundio tenteando
Participio tenteado
tenteada
tenteados
tenteadas