subseguir

subseguir

lat subsequēre

v t

Seguir unha cousa inmediatamente a outra, especialmente no tempo.

Ex: O teu nome subseguía ao meu na lista.

Citas

  • O teu nome subseguía ao meu na lista.
Conjugar
VERBO subseguir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
subsigo
subsegues
subsegue
subseguimos
subseguides
subseguen
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
subseguía
subseguías
subseguía
subseguiamos
subseguiades
subseguían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
subseguín
subseguiches
subseguiu
subseguimos
subseguistes
subseguiron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
subseguira
subseguiras
subseguira
subseguiramos
subseguirades
subseguiran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
subseguirei
subseguirás
subseguirá
subseguiremos
subseguiredes
subseguirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
subseguiría
subseguirías
subseguiría
subseguiriamos
subseguiriades
subseguirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
subsiga
subsigas
subsiga
subsigamos
subsigades
subsigan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
subseguise
subseguises
subseguise
subseguisemos
subseguisedes
subseguisen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
subseguir
subseguires
subseguir
subseguirmos
subseguirdes
subseguiren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
subsigue
-
-
subseguide
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
subseguir
subseguires
subseguir
subseguirmos
subseguirdes
subseguiren
Xerundio subseguindo
Participio subseguido
subseguida
subseguidos
subseguidas