situar

Escoitar
situar

lat situ

  1. v t

    Poñer unha persoa ou unha cousa nun determinado sitio ou situación. Tm v pron.
  2. v t

    Determinar a situación dunha cousa en relación cun lugar ou cun conxunto de lugares tomados como puntos de referencia.

Citas

  • Nesta empresa situouse moi ben
  • Situaron a casa nun outeiro
  • Situou o país no mapa
  • Situouse á dereita da porta

Formas incorrectas

ubicar

Palabras vecinas

situábel situable situación situar sítula síux śivaísmo
Conjugar
VERBO situar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sitúo
sitúas
sitúa
situamos
situades
sitúan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles situaba
situabas
situaba
situabamos
situabades
situaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles situei
situaches
situou
situamos
situastes
situaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles situara
situaras
situara
situaramos
situarades
situaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles situarei
situarás
situará
situaremos
situaredes
situarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles situaría
situarías
situaría
situariamos
situariades
situarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sitúe
sitúes
sitúe
situemos
situedes
sitúen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles situase
situases
situase
situasemos
situasedes
situasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles situar
situares
situar
situarmos
situardes
situaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
sitúa
-
-
situade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles situar
situares
situar
situarmos
situardes
situaren
Xerundio situando
Participio situado
situada
situados
situadas