rustrir

rustrir

fráncico *hraustjan

  1. v t

    Fritir os ingredientes para facer o rustrido.

  2. v t

    Botar o rustrido a unha comida.

  3. v t

    Fritir en exceso.

Citas

  • Non estivo atento e rustriu as patacas
  • Rustriu o allo e o pemento con pouco aceite
  • Se rustres o peixe estará máis saboroso
Conjugar
VERBO rustrir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rustro
rustres
rustre
rustrimos
rustrides
rustren
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rustría
rustrías
rustría
rustriamos
rustriades
rustrían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rustrín
rustriches
rustriu
rustrimos
rustristes
rustriron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rustrira
rustriras
rustrira
rustriramos
rustrirades
rustriran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rustrirei
rustrirás
rustrirá
rustriremos
rustriredes
rustrirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rustriría
rustrirías
rustriría
rustririamos
rustririades
rustrirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rustra
rustras
rustra
rustramos
rustrades
rustran
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rustrise
rustrises
rustrise
rustrisemos
rustrisedes
rustrisen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rustrir
rustrires
rustrir
rustrirmos
rustrirdes
rustriren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
rustre
-
-
rustride
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rustrir
rustrires
rustrir
rustrirmos
rustrirdes
rustriren
Xerundio rustrindo
Participio rustrido
rustrida
rustridos
rustridas