roncón

roncón

roncar

Plural: roncóns
s m [MÚS ]

Tubo sonoro da gaita formado pola unión de tres pezas de madeira, a prima, a tercia e a copa, encaixadas unhas nas outras, que emite un son grave constante e característico.

Palabras vecinas

roncha ronco roncollo roncón roncoso -sa ronda rondador -ra