refractar

Escoitar
refractar

lat refractu, p p de refringĕre

v t [FÍS ]

Producir unha refracción nun raio ou nunha onda. Tm v pron.

Palabras vecinas

reforzar reforzo refracción refractar refractario -ria refractividade refractivo -va
Conjugar
VERBO refractar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles refracto
refractas
refracta
refractamos
refractades
refractan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles refractaba
refractabas
refractaba
refractabamos
refractabades
refractaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles refractei
refractaches
refractou
refractamos
refractastes
refractaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles refractara
refractaras
refractara
refractaramos
refractarades
refractaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles refractarei
refractarás
refractará
refractaremos
refractaredes
refractarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles refractaría
refractarías
refractaría
refractariamos
refractariades
refractarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles refracte
refractes
refracte
refractemos
refractedes
refracten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles refractase
refractases
refractase
refractasemos
refractasedes
refractasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles refractar
refractares
refractar
refractarmos
refractardes
refractaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
refracta
-
-
refractade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles refractar
refractares
refractar
refractarmos
refractardes
refractaren
Xerundio refractando
Participio refractado
refractada
refractados
refractadas