redactar

Escoitar
redactar

lat redactu, supino de redigĕre ‘por en orde’

v t

Expresar por escrito algunha cousa nunha forma conveniente e correcta.

Ex: Redactou unha nota de agradecemento, OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto, O meu fillo redacta moi ben.

Citas

  • Redactou unha nota de agradecemento, OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto, O meu fillo redacta moi ben.

Palabras vecinas

recusante recusar redacción redactar redactor -ra redada redar
Conjugar
VERBO redactar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles redacto
redactas
redacta
redactamos
redactades
redactan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles redactaba
redactabas
redactaba
redactabamos
redactabades
redactaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles redactei
redactaches
redactou
redactamos
redactastes
redactaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles redactara
redactaras
redactara
redactaramos
redactarades
redactaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles redactarei
redactarás
redactará
redactaremos
redactaredes
redactarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles redactaría
redactarías
redactaría
redactariamos
redactariades
redactarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles redacte
redactes
redacte
redactemos
redactedes
redacten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles redactase
redactases
redactase
redactasemos
redactasedes
redactasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles redactar
redactares
redactar
redactarmos
redactardes
redactaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
redacta
-
-
redactade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles redactar
redactares
redactar
redactarmos
redactardes
redactaren
Xerundio redactando
Participio redactado
redactada
redactados
redactadas