reconstituír

reconstituír

re- + constituír

  1. v t

    Constituír de novo. Tm v pron.

  2. v t

    Restablecer algo na súa constitución primitiva.

Citas

  • Beber auga tras o exercicio reconstitúe o corpo
  • Ninguén pensaba que se reconstituiría esa organización
  • Onte reconstituíron o xurado do concurso
Conjugar
VERBO reconstituír
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
reconstitúo
reconstitúes
reconstitúe
reconstituímos
reconstituídes
reconstitúen
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
reconstituía
reconstituías
reconstituía
reconstituïamos
reconstituïades
reconstituían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
reconstituín
reconstituíches
reconstituíu
reconstituímos
reconstituístes
reconstituíron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
reconstituíra
reconstituíras
reconstituíra
reconstituiramos
reconstituirades
reconstituíran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
reconstituirei
reconstituirás
reconstituirá
reconstituiremos
reconstituiredes
reconstituirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
reconstituiría
reconstituirías
reconstituiría
reconstituiriamos
reconstituiriades
reconstituirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
reconstitúa
reconstitúas
reconstitúa
reconstituamos
reconstituades
reconstitúan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
reconstituíse
reconstituíses
reconstituíse
reconstituisemos
reconstituisedes
reconstituísen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
reconstituír
reconstituíres
reconstituír
reconstituírmos
reconstituírdes
reconstituíren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
reconstitúe
-
-
reconstituíde
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
reconstituír
reconstituíres
reconstituír
reconstituírmos
reconstituírdes
reconstituíren
Xerundio reconstituíndo
Participio reconstituído
reconstituída
reconstituídos
reconstituídas