ranquear

Escoitar
ranquear

xerm wranjan ‘torcer’

  1. v i

    Andar con dificultade a causa da fatiga ou dunha eiva física.
  2. v i

    Funcionar mal unha máquina ou automóbil.

Citas

  • Estivo correndo e agora vai ranqueando
  • Levei o coche ao taller porque xa ranqueaba

Palabras vecinas

rañoa rañorte rañoso -sa ranquear ranqueiro ranquelo -la ransoñar
Conjugar
VERBO ranquear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ranqueo
ranqueas
ranquea
ranqueamos
ranqueades
ranquean
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ranqueaba
ranqueabas
ranqueaba
ranqueabamos
ranqueabades
ranqueaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ranqueei
ranqueaches
ranqueou
ranqueamos
ranqueastes
ranquearon
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ranqueara
ranquearas
ranqueara
ranquearamos
ranquearades
ranquearan
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ranquearei
ranquearás
ranqueará
ranquearemos
ranquearedes
ranquearán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ranquearía
ranquearías
ranquearía
ranqueariamos
ranqueariades
ranquearían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ranquee
ranquees
ranquee
ranqueemos
ranqueedes
ranqueen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ranquease
ranqueases
ranquease
ranqueasemos
ranqueasedes
ranqueasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ranquear
ranqueares
ranquear
ranquearmos
ranqueardes
ranquearen

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
ranquea
-
-
ranqueade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ranquear
ranqueares
ranquear
ranquearmos
ranqueardes
ranquearen
Xerundio ranqueando
Participio ranqueado
ranqueada
ranqueados
ranqueadas