punir
punir
lat punīre
-
v t
-
Impor unha pena ou castigo a alguén para facerlle expiar un delito ou unha falta.
-
Executar un castigo.
-
-
v t
Facer expiar unha falta.
Conjugar
VERBO
punir
Forma verbal:
Infinitivo
Indicativo
Presente
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles puno
punes
pune
punimos
punides
punen
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles puno
punes
pune
punimos
punides
punen
Pretérito imperfecto
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles punía
punías
punía
puniamos
puniades
punían
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles punía
punías
punía
puniamos
puniades
punían
Pretérito perfecto
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles punín
puniches
puniu
punimos
punistes
puniron
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles punín
puniches
puniu
punimos
punistes
puniron
Pretérito pluscuamperfecto
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles punira
puniras
punira
puniramos
punirades
puniran
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles punira
puniras
punira
puniramos
punirades
puniran
Futuro
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles punirei
punirás
punirá
puniremos
puniredes
punirán
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles punirei
punirás
punirá
puniremos
puniredes
punirán
Condicional
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles puniría
punirías
puniría
puniriamos
puniriades
punirían
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles puniría
punirías
puniría
puniriamos
puniriades
punirían
Subxuntivo
Presente
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles puna
punas
puna
punamos
punades
punan
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles puna
punas
puna
punamos
punades
punan
Imperfecto
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles punise
punises
punise
punisemos
punisedes
punisen
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles punise
punises
punise
punisemos
punisedes
punisen
Futuro
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles punir
punires
punir
punirmos
punirdes
puniren
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles punir
punires
punir
punirmos
punirdes
puniren
Imperativo
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
pune
-
-
punide
-
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
pune
-
-
punide
-
Formas nominais
Infinitivo conxugado
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles punir
punires
punir
punirmos
punirdes
puniren
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles punir
punires
punir
punirmos
punirdes
puniren
Xerundio
punindo
Participio
punido
punida
punidos
punidas
punida
punidos
punidas