próclise

Escoitar
próclise

pro- + gr κλ ἱ σις ‘inclinación’

Plural: próclises
s f [LING ]

Unión dun elemento lingüístico átono co seguinte, co que forma unha unidade fónica.

Palabras vecinas

proclamación proclamador -ra proclamar próclise proclítico -ca proclive proclividade