premeditar

premeditar

lat praemeditāri

v t

Pensar e reflexionar con anticipación algo que se vai facer.

Conjugar
VERBO premeditar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
premedito
premeditas
premedita
premeditamos
premeditades
premeditan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
premeditaba
premeditabas
premeditaba
premeditabamos
premeditabades
premeditaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
premeditei
premeditaches
premeditou
premeditamos
premeditastes
premeditaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
premeditara
premeditaras
premeditara
premeditaramos
premeditarades
premeditaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
premeditarei
premeditarás
premeditará
premeditaremos
premeditaredes
premeditarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
premeditaría
premeditarías
premeditaría
premeditariamos
premeditariades
premeditarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
premedite
premedites
premedite
premeditemos
premeditedes
premediten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
premeditase
premeditases
premeditase
premeditasemos
premeditasedes
premeditasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
premeditar
premeditares
premeditar
premeditarmos
premeditardes
premeditaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
premedita
-
-
premeditade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
premeditar
premeditares
premeditar
premeditarmos
premeditardes
premeditaren
Xerundio premeditando
Participio premeditado
premeditada
premeditados
premeditadas