parénquima

Escoitar
parénquima

gr científico παρέγχυμα ‘substancia dos órganos’

Plural: parénquimas
    1. s

      Tecido vexetal constituído por células vivas, poliédricas e co mesmo diámetro, que presenta paredes celulares finas, non lignificadas e pouco especializadas, cuxa principal función é a asimilación e o almacenamento de materiais de reserva.
    2. parénquima acuífero

      Parénquima especializado no almacenamento de auga.
    3. parénquima esponxoso/lacunoso

      Parte inferior do mesófilo da folla formada por células separadas por grandes espazos intercelulares.
    4. parénquima palizado

      Parte superior do mesófilo da folla constituída por células longas e finas, xuntas e con moitos cloroplastos.
  2. s m [BIOL ]

    Tecido esencial ou nobre dun órgano.

Palabras vecinas

paremiolóxico -ca parénese parenético -ca parénquima parenquimático -ca parenquimatoso -sa parenquímula